تجربه روابط آنلاين از ديدگاه دختران نوجوان: مطالعه كيفي در آسيب شناسي روابط سايبري

طي چند دهه گذشته شاهد افزايش چشمگير استفاده نوجوانان از اينترنت به ويژه براي برقراري ارتباط با ديگران بوده‌ايم. اين امر با تعاملات رو در رو و ديگر جنبه­‌هاي زندگي روزانه تداخل پيدا كرده و نگرانيهايي را سبب شده است. از اين رو پژوهش حاضر با هدف بررسي و تبيين تجارب واقعي نوجوانان دربارۀ گرايش به برقراري ارتباط با ديگران در فضاي سايبري انجام گرفته است. روش پژوهش كيفي و از نوع پديدارشناسي است. جامعۀ آماري پژوهش دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تبريز ­در سال تحصيلي 96-1395 بوده است كه از ميان آنها 14 نفر به روش نمونه­‌گيري مبتني بر هدف انتخاب شده اند. اطلاعات از طريق مصاحبه عميق و نيمه­‌ساختاريافته با شركت‌­كنندگان گردآوري شده است. براي تجزيه و تحليل داده­‌ها از رويه تحليل داده‌­هاي پديدار شناسي تجربي موستاكاس استفاده شده است. به طور كلي دو محتواي اصلي از نتايج اين پژوهش استخراج شد كه عبارت اند از: 1) فضاي سايبري مكاني است براي برقراري ارتباط اجتماعي آسان با دوستان و آشنايان 2) فضاي سايبري مكاني است براي تجربه ارتباط با افراد ناآشنا و غريبه. با توجه به نتايج به­‌دست آمده از پژوهش پيشنهاد مي‌­شود كه براي پيشگيري از مسائل ناشي از استفاده نادرست از اينترنت و برقراري روابط ناسالم سايبري، مسئولان و دست اندركاران امور آموزشي و پژوهشي به منظور فرهنگ­‌سازي در اين زمينه، برنامه‌­ريزي و اقدامات مناسب انجام دهند.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است