رابطه ميان سبكهاي فرزندپروري و قرباني قلدري شدن نوجوانان با نقش ميانجيگري پرخاشگري رواني والدين و تنبيه بدني

هدف از اين پژوهش بررسي نقش ميانجيگري پرخاشگري رواني والدين و تنبيه بدني در رابطۀ ميان سبكهاي فرزندپروري والدين و قرباني قلدري شدن نوجوانان بوده است. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل تمام دانش‌­آموزان دختر و پسر دوره اول متوسطه مدارس دولتي شهرستان آستانه اشرفيه در سال تحصيلي 96-1395 بود كه از ميان آنها 295 دانش آموز (150 دختر و 145 پسر) به­‌صورت تصادفي خوشه اي انتخاب شده اند. آزمودنيها به پرسشنامه­‌هاي فرزندپروري اليوا و همكاران(2007)، سياهه ابعاد انضباطي استراوس و فاچير(2007) و سياهه زورگويي بريگي (2012) پاسخ دادند. داده­‌ها با استفاده از مدل معادلات ساختاري مورد­ تجزيه­ و تحليل­­ قرار­گرفتند. يافته­‌هاي پژوهش نشان دادند كه پرخاشگري رواني والدين و تنبيه بدني در رابطۀ ميان سبكهاي فرزندپروري با قرباني قلدري شدن نوجوانان تاثيري غيرمستقيم و نقش ميانجي دارند. همچنين يافته­‌ها نشان دادند كه سبكهاي فرزندپروري پدر و مادر با ميانجيگري پرخاشگري رواني والدين و تنبيه بدني، پيش‌­بيني كننده قرباني قلدري شدن نوجوانان اند. نتايج به‌­دست آمده نقش ميانجيگري پرخاشگري رواني والدين و تنبيه بدني را در رابطۀ ميان سبكهاي فرزندپروري با قرباني قلدري شدن نوجوانان تاييد مي­‌كند و نشان مي­‌دهد كه پرخاشگري رواني والدين و تنبيه بدني خطر قرباني قلدري شدن نوجوانان را افزايش مي‌دهد. بنابراين بايد مداخلاتي براي آگاه‌­سازي والدين دربارۀ اهميت نقش تربيتي آنها و بهبود فرزندپروري صورت گيرد.

اين مقاله فاقد چكيده انگليسي است