تأثير كاربرد آبياري تلفيقي با آب شور بر شوري عصاره اشباع خاك و عناصر گياهي گياه سورگوم و شبيه‌سازي نمك خروجي توسط مدل SWAP

به منظور ارزيابي تأثير كاربرد آب شور و شيرين بر شوري عصاره اشباع خاك، تحقيقي در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در دانشگاه صنعتي اصفهان انجام شد. تيمارهاي مورد استفاده پنج مديريت آبياري شامل: آبياري با آب شور (شوري برابر 5 دسي زيمنس بر متر)؛ آبياري با آب شيرين (آب شهري با شوري برابر 4/0 دسي زيمنس بر متر)؛ آبياري يك در ميان؛ آبياري با آب تلفيقي و آبياري با آب شيرين تا خوشه­دهي و سپس آب شور بود. نتايج نشان داد تيمار آبياري يك درميان كمترين و تيمار آب شور بيشترين مقدار تغيير املاح عصاره اشباع خاك را نسبت به ابتداي فصل داشت. كمترين افزايش شوري در عصاره اشباع خاك در پايان فصل كشت مربوط به تيمار آبياري يك درميان بود. افزايش شوري سبب كاهش معنادار پتاسيم و افزايش معنادار سديم در اندام هوايي گياه شد. داده­هاي نمك خروجي از ناحيه ريشه توسط مدلSWAP و اندازه­گيري هاي مزرعه­اي نشان داد كه مدلSWAPمقدار نمك را بيشتر از مقدار واقعي برآورد كرده است. ضريب تعيين به ترتيب براي نمك خروجي در ميانه و انتهاي فصل كشت 75/0 و 81/0 به­دست آمد.