بازخواني ديدگاه ديويي درباره‌ي واقع‌گرايي در علم (برمبناي بخش‌هايي از كتاب هنر به‌منزله‌ي تجربه)

جان ديويي در كتاب هنر به‌منزله‌ي تجربه نظريه‌اي بديع درباره‌ي زيبايي و هنر ارائه مي‌دهد كه ريشه‌هاي آن را مي‌توان در نگاه تكاملي و هگلي وي جست. كتاب ضمن معرفي نگاهي نو به هنر، به نحوي حاشيه‌اي به مقايسه‌ي علم و هنر مي‌پردازد تا خواننده را در رسيدن به آراء نويسنده در فلسفه‌ي هنر راهنمايي كند. مقاله‌ي حاضر به بازنويسي ديدگاهديويي درباره‌ي واقع‌گرايي علميمي­پردازد.در اين بازنويسي دعوي بر آن است كه مي‌توان با مقايسه‌هايي كه ديويي ميان هنر و علم در هنگام نگارش كتابهنر به‌منزله‌ي تجربه انجام داده است، به درك بهتري از دعواي كنوني فلسفه علم ميان واقع‌گرايان علمي و ساخت‌گرايان اجتماعي رسيددرواقعديويي تصويري از اندركنش مداوم انسان و جهان پيرامون ارائه مي‌دهد كه نه با خوانش‌هاي متعارف واقع‌گرايي در فلسفه‌ي علم سازگار است و نه با برداشت‌هاي رايج ساخت‌گرايي اجتماعي مي‌خواند.