نقشه برداري رقومي شاخص تناسب اراضي گندم ديم (مطالعه موردي: قروه، استان كردستان)

ارزيابي تناسب اراضي براي افزايش توليد و برنامه­ريزي يك سيستم كشاورزي پايدار ضروري است. گندم يكي از مهمترين محصولات استراتژيك مي­باشد كه نقشه تناسب اراضي مي­تواند مناسب­ترين واحد اراضي را براي كشت آن مشخص كند. هدف از اين پژوهش نقشه­برداري رقومي شاخص تناسب اراضي براي گندم ديم مي­باشد. بدين منظور در منطقه­اي به وسعت 6500 هكتار در استان كردستان ابتدا نقشه اجزاء واحد اراضي به روش فيزيوگرافي ماهلر تهيه و سپس بر اساس آن 17 پروفيل شاهد در هر اجزاء واحد اراضي حفر و تشريح شدند. همچنين 105 نمونه اوگر در سه عمق (0-20، 20-50 و 50-100 سانتي­متري) برداشت شد. در كليه نمونه­ها ي خاك خصوصيات بافت، اسيديته، كربن آلي، آهك، گچ، ESP، ٍهدايت الكتريكي و سنگريزه اندازه­گيري شد. با استفاده از خصوصيات اقليم، خاك و توپوگرافي شاخص تناسب اراضي گندم ديم محاسبه گرديد. نهايتاٌ نقشه تناسب اراضي رقومي با استفاده از مدل شبكه عصبي مصنوعي و داده­هاي كمكي تهيه گرديد. نتايج نشان داد كه منطقه داراي حدود 61/36 درصد كلاس N2، 32/40 درصد كلاس N1 و 53/22 درصد كلاس S3 مي­باشد. محدوديت­هاي اصلي منطقه براي كشت گندم عمدتاً، توپوگرافي، خاك كم عمق، سنگريزه و pH مي­باشد. نتايج اعتبارسنجي مدل بر اساس شاخص­هاي آماري ميانگين ريشه مربعات خطا، ميانگين خطا و ضريب تبيين (به ترتيب 75/6، 31/4 و 68/0) نشان دهنده دقت مناسب مدل مي­باشد.