بررسي رمان دورا برودر براساس نظريۀ ژنت

دورا برودر اثر شاخص پاتريك موديانو، نويسندۀ فرانسوي عصر حاضر است. در اين اثر موديانو با به­تصويركشيدن وضعيت تبعيدشدگان در طول جنگ و جستجوي دختر جواني به نام دورا، زندگي او را به دقيق­ترين شكل ممكن روايت مي­كند. وي با تداعي خاطرات گذشتۀ خويش در شرايط بحراني جنگ و دوران اشغال فرانسه و با پيوند زدن زمان حال به گذشته، رماني منحصربه‌فرد مي­آفريند. آنچه مايۀ تمايز اين رمان با ديگر آثار هم‌عصرش مي­شود، نحوۀ روايت آن است. نوشتار حاضر با استفاده از روش توصيفي-تحليلي، رمان دورا برودر را از ديدگاه منتقد ساختارگراي فرانسوي، ژرار ژنت تحليل مي‌كند و به نحوۀ عملكرد روايت و ويژگي­هاي زماني آن مي‌پردازد تا نقش عنصر زمان در شكل‌گيري روايت داستان و ارتباط بين گذشته و حال را در فرآيند رويدادها تبيين نمايد. به همين منظور بعد از معرفي اثر با شرح و تكيه بر نظريه­­هاي روايت­شناسي ژنت؛ زمان، نظم و ترتيب، تداوم، بسامد، رمان تحليل مي­شود. به ‌موازات بررسي اين مقوله نگاهي اجمالي به مضمون، سبك و سياق نوشتار نويسنده نيز خواهيم داشت. هدف اصلي اين مقاله، بررسي كاركرد عنصر زمان در روايت اثر است. مهم‌ترين يافتۀ اين پژوهش، حاكي از آن است كه عنصر زمان نقش بسزايي در روايت ايفا مي‌كند و نويسنده با تكيه بر بازي‌هاي زماني و مرور خاطرات گذشتۀ خويش به شيوه‌اي هنرمندانه زمان حال را به گذشته پيوند مي‌زند.