رابطه بين ابعاد ويژگي‌هاي شغلي، فرسودگي شغلي، تمايل به ترك خدمت و بازنشستگي پيش از موعد كاركنان نيروي انتظامي

زمينه و هدف: ماهيت شغل پليس به‌گونه‌اي است كه كاركنان آن در معرض ابتلا به فرسودگي شغلي هستند و در اين بين ويژگي‌هاي شغلي نقشي كليدي را ايفا مي‌كنند. بدين منظور هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطة بين ابعاد ويژگي‌هاي شغلي، فرسودگي شغلي، تمايل به ترك خدمت و بازنشستگي پيش از موعد كاركنان است. روش شناسي: پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و از حيث نحوة گردآوري داده‌ها، پيمايشي است. جامعة آماري اين پژوهش شامل تمامي كاركنان نيروي انتظامي استان خراسان شمالي است كه با استفاده از فرمول نمونه‌گيري كوكران، تعداد 232 نفر به‌عنوان حجم نمونة آماري تعيين شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه و براي تحليل داده‌هاي گردآوري شده نيز از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه فرصت‌هاي رشد، چالش‌برانگيز بودن كار و استقلال كاري با فرسودگي شغلي رابطه‌اي معكوس و جنبه‌هاي فيزيكي كار رابطه‌اي مستقيم با فرسودگي شغلي كاركنان دارد. همچنين فرسودگي شغلي به ميزان بسيار بالايي بر تمايل به ترك خدمت كاركنان و بازنشستگي زودتر از موعد آن‌ها تأثيرگذار است. نتيجه‌گيري: سازمان ها براي كاهش تمايل به ترك خدمت كاركنان و بازنشستگي زودتر از موعد آنان مي بايست گام هايي در راستاي كاهش فرسودگي شغلي كاركنان خود بردارند كه يكي از راهكارهاي آن، تعريف مناسب ويژگي هاي شغلي است.