تأثير فرسايش شغلي بر عملكرد در انجام وظايف پيچيده حسابرسي

حسابرسي به‌عنوان حرفه‌اي مستقل، وظيفه خطيري در جهت اعتباردهي صورت‌هاي مالي براي استفاده‌كنندگان اطلاعات مالي دارد. از طرفي حسابرسان در محيطي فرسايشي كار مي‌كنند. هدف اين پژوهش، بررسي تأثير فرسايش شغلي بر عملكرد در انجام وظايف پيچيده حسابرسي است. همچنين نقش ميانجي متغير پردازش پرزحمت در رابطه بين ترديد حرفه‌اي و هويت حرفه‌اي بر عملكرد در انجام وظايف پيچيده حسابرسي نيز بررسي ‌شده است. براي بررسي اين تأثير از روش آزمايشي استفاده‌ شده است. براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از رگرسيون سلسه‌مراتبي و تجزيه‌وتحليل مسير در دو نرم‌افزارspssو smart-pls استفاده ‌شده است. يافته‌ها نشان مي‌دهد تأثير مثبت بين ترديد حرفه‌اي و هويت حرفه‌اي بر عملكرد در انجام وظايف پيچيده حسابرسي، در شرايط فرسايش شغلي كاهش مي‌يابد. همچنين، تأثير مثبت بين ترديد حرفه‌اي و هويت حرفه‌اي بر پردازش پرزحمت در فرآيند حسابرسي، در شرايط فرسايش شغلي كاهش مي‌يابد. علاوه بر اين، پردازش پرزحمت، متغير ميانجي در رابطه مثبت بين هويت حرفه‌اي و ترديد حرفه‌اي با عملكرد در انجام وظايف پيچيده حسابرسي است. درنتيجه شركت‌كنندگاني كه داراي سطح بالاتري از ويژگي‌هاي پيش‌بيني كننده‌ پردازش پرزحمت، همچون هويت حرفه‌اي قوي‌تر و ترديد حرفه‌اي بالاتر هستند، به ميزان بيشتري تحت تأثير فرسايش شغلي قرار مي‌گيرند.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين مي باشد.