ارائه مدل بازگشت سرمايه در آموزش عالي

هدف پژوهش ارائه مدل بازگشت سرمايه در آموزش عالي بود. روش پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش اجرا آميخته بود. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي خبرگان دانشگاهي و مديران آموزش عالي و در بخش كمي كاركنان وزارت علوم، تحقيقات و فناوري (16000 نفر) بودند. نمونه پژوهش در بخش كيفي با توجه به اصل اشباع نظري 10 نفر بودند كه با روش نمونه‌گيري هدفمند و در بخش كمي با توجه به فرمول كوكران 540 نفر بودند كه با روش نمونه‌اي طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزار گرد‌آوري داده مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و پرسشنامه محقق‌ساخته بود. روايي مصاحبه خبرگان تاييد و پايايي آن با روش پايايي بين دو كدگذار %1/75 و روايي صوري، محتوايي و سازه پرسشنامه تاييد و پايايي آن با روش آلفاي كرونباخ 89/0 محاسبه شد. داده‌ها با روش تحليل محتوا، مدل‌سازي معادلات ساختاري، تحليل عاملي اكتشافي و آزمون تي تحليل شدند. نتايج نشان داد كه عوامل بازگشت سرمايه در آموزش عالي شامل ارزشيابي، جمع‌آوري داده، تاثير برنامه، تبديل داده به ارزش پولي، محاسبه نرخ بازگشت، شناسايي مزايا و گزارش‌نويسي بود. همچنين مدل بازگشت سرمايه در آموزش عالي برازش مناسبي داشت و ميانگين مشاهده‌شده بازگشت سرمايه در آموزش عالي، راهبردها، بسترها و عوامل مداخله‌گر در وضعيت مطلوبي قرار داشتند.