بررسي نقش مديريت دانش بر بهره‌وري كاركنان (مطالعه موردي)

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي نقش مديريت دانش بر بهره‌وري كاركنان بود. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه اجرا توصيفي از نوع پژوهش ميداني بود. جامعه پژوهش كاركنان ستادي شامل سرپرستان، روسا و مديران شركت ملي حفاري ايران به تعداد 4280 نفر بودند كه از ميان آنان تعداد 400 نفر بر اساس فرمول كوكران به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي استاندارد مديريت دانش (رهنورد و محمدي، 1388) و بهره‌وري (ميركاظمي و همكاران، 1396) استفاده شد. روايي صوري، محتوايي و همگراي ابزارها تاييد و پايايي پرسشنامه‌هاي مديريت دانش و بهره‌وري با روش آلفاي كرونباخ به‌ترتيب 921/0 و 850/0 محاسبه شد. داده‌ها با روش مدل‌سازي معادلات ساختاري به كمك نرم‌افزارهاي SPSS و LISREL تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه مديريت دانش و زيرسيستم‌هاي مديريت دانش يعني توسعه منابع انساني، جهت‌گيري دانايي‌محور، فرهنگ مشاركتي، زيرساخت سيستم اطلاعاتي، ارزيابي و انتقال دانش، الگوگيري و درگيري افراد بر بهره‌وري كاركنان تاثير مثبت و معنادار داشتند (05/0>P). بنابراين براي افزايش بهره‌وري كاركنان مي‌توان ميزان مديريت دانش آنان ارتقاء بخشيد.