شرط ضمان بر مستودع در عقد وديعه

بدون عنوان

طبق قواعد كلي مستودع مسئول تلف يا نقص مال اماني نيست مگر در صورت تعدي و تفريط، مساله‌اي كه در اين باب قابل تامل است اين است كه آيا ضامن نبودن امين يك حكم قابل تغيير است و مي‌توان شرط ضمان و تشديد مسئوليت بر مستودع نمود؟ تبيين وضعيت چنين، شرطي با توجه به اهميت و كاربردي بودن نهاد امانت در روابط اجتماعي، لازم و ضروري است.برخي شرط مذكور را به سبب مخالفت آن با مقتضاي ذات عقد وديعه باطل و مبطل عقد دانسته و برخي نيز به سبب نامشروع بودن شرط يادشده يا مخالفت آن با كتاب و سنت آن­ را باطل اما غير مبطل دانسته اند. به نظر مي­رسد مقتضاي ذات عقد وديعه ايجاد تعهد براي نگهداري مال مورد وديعه توسط امين است و در نتيجه ضامن بودن امين خلاف مقتضاي وديعه نيست اما از آنجا كه امانت از عقود مجاني و مبتني بر احسان است ممكن است به سبب برهم خوردن توازن و تعادل بين حقوق و تعهدات طرفين توسط شرط مذكور، در موردي كه در مقابل تعهد امين به نگهداري از مال وديعه عوضي تعيين نشده است، در صحت آن ترديد نمود.

بدون چكيده