اثر كاربرد برون‌زاي منابع مختلف تأمين‌كننده انرژي بر كيفيت پس از برداشت گل بريدني ورد

كاهش انرژي دروني پس از برداشت گل بريدني ورد سبب سرعت بخشي به پيري و پيشگيري از باز شدن كامل غنچه گل مي‌‌شود. در اين آزمايش اثر تامين‌‌كننده‌‌هاي انرژي شامل ساكارز (%1، %2 و 3%)، مانيتول (100، 200 و 300 ميلي‌‌مولار) و آدنوزين­تري‌‌ فسفات (ATP: 1/0، 3/0، 5/0 و 7/0 ميلي‌‌مولار) بر ماندگاري ورد رقم سامورايي بررسي شد. نتيجه‌ تيمار پيوسته با منابع تامين‌‌كننده انرژي نشان داد كه ATP در غلظت 7/0 ميلي‌‌مولار بيشترين تاثير را در افزيش عمر گلجايي داشت (2/14 روز) كه در مقايسه با تيمار شاهد (2/8 روز)، ماندگاري را 8/5 روز افزايش داد. غلظت‌‌هاي 3/0 و 5/0 ميلي‌‌مولار ATP به ترتيب عمر گلجايي را به 11 و 12 روز رساندند. همچنين ماندگاري در ساكارز 3%، 4/11 روز بود. در تيمارهاي ياد شده جذب محلول، وزن تر نسبي و قطر نسبي گل نسبت به ساير تيمارها بيشتر بود. از سوي ديگر ميزان فعاليت آنزيم پراكسيداز و نشت يوني گلبرگ در دوره پس از برداشت در گل‌‌هاي تيمار شده با غلظت‌‌هاي 7/0 و 5/0 ميلي‌‌مولار ATPكمتر بود. بر اساس نتيجه‌ها، كاربرد غلظت‌هاي مختلف مانيتول نتوانست ماندگاري ورد را افزايش دهد و حتي اثر منفي در كيفيت گل‌‌ها داشت، به طوري كه ماندگاري گل‌‌ها را 8/1 روز نسبت به تيمار شاهد كاهش داد. نتيجه‌ها نشان داد كه تامين انرژي مورد نياز گل‌‌ها با استفاده از ATP مي‌‌تواند راهكار اثرگذاري براي حفظ ماندگاري در گل‌‌هاي بريدني ورد باشد. به‌‌طوري‌‌كه براي حفظ كيفيت گل‌‌ها پس از برداشت مي‌‌توان استفاده از ATP (7/0 و 5/0 ميلي‌‌مولار) در محلول گلجايي را پيشنهاد داد.