برهمكنش تنظيم كننده‌هاي رشد گياهي و عنصرهاي غذايي بر رشد پايه دانهالي ليموي ولكامر پيش از پيوند در خزانه

امروزه در توليد تجاري مركبات، استفاده از دانهال سالم و يكنواخت براي پايه در محيط‌هاي كنترل‌شده، مرسوم شده است. براي تسريع در رشد، كوتاه‌ نمودن فاصله زماني از كاشت بذر تا پيوند دانهال اهميت زيادي در كاهش هزينه‌هاي اوليه توليد و صرفه‌جويي در زمان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسي برهمكنش تنظيم كننده‌هاي رشد شامل جيبرلين به غلظت صفر و 100 ميلي‌گرم در ليتر و به‌دنبال آن پاكلوبوترازول به غلظت صفر و 500 ميلي‌گرم در ليتر و منبع‌هاي تغذيه‌اي اوره صفر و 5/0% و سولفات نيكل صفر و 150 ميلي‌گرم در ليتر بر بهبود رشد دانهال ولكامرلمون انجام شد. نتيجه‌ها نشان داد كه استفاده از جيبرلين 100 ميلي‌گرم در ليتر به‌همراه اوره 5/0% و سولفات نيكل 150 ميلي‌گرم در ليتر افزايش معني‌داري در طول ساقه دانهال ايجاد كرد و تيمار تركيبي پاكلوبوترازول 500 ميلي‌گرم در ليتر به دنبال استفاده از جيبرلين، اوره و سولفات نيكل بهترين اثر را بر مقدار قطر ساقه دانهال داشت.