حقيقت‌ گويي به بيماران سرطاني چالشي اخلاقي براي جامعه

Truth-Telling to Cancer Patients is Moral Challenge for the Society

امروزه سرطان يكي از بيماري‌هاي شايع و در حال افزايش است كه حجم زيادي از تلاش‌هاي نظام‌هاي مراقبتي را به خود اختصاص مي‌دهد. در منطقه مديترانه شرقي سرطان چهارمين عامل كشنده اصلي مي‌باشد (1). در ايران نيز سرطان در مجموع يك مشكل مهم بهداشتي بوده (2) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي سرطان را سومين عامل مرگ و مير در كشور مي‌داند. تحقيقات نشان داده است كه در ايران ساليانه بيش از 90000 نفر دچار سرطان مي‌شوند كه انتظار مي‌رود با افزايش اميد به زندگي و افزايش درصد سالمندي در جمعيت كشور، موارد بروز سرطان در يك دهه آينده به شدت افزايش يابد، به طوري كه طبق تحقيقات تا سال 2030، تعداد سرطاني‌ها با 70‌% افزايش، به 155 هزار نفر خواهد رسيد (3). امروزه جنبه‌هاي اخلاقي در سرطان‌شناسي نسبت به گذشته بيشتر مطرح مي‌شوند. يكي از اين جنبه‌ها دادن اطلاعات به بيماران در خصوص تشخيص و پيش‌آگهي از بيماري‌شان مي‌باشد. رشد فزاينده دانش پزشكي و كشف روش‌هاي جديد درمان و همچنين ايجاد نگرش‌هاي جديد اجتماعي و پزشكي در اواخر قرن اخير كه باعث افزايش احساس نياز به خوداتكايي بيمار در روند درمان شده، موجب افزايش اهميت جنبه‌هاي اخلاقي در پزشكي نسبت به گذشته شده است.