تحليل زبان‌شناختي استكبار انساني در گفتمان قرآني (مطالعه‌ي موردي اركان و نمودها)

Linguistic Analysis of Human Arrogance in Quranic Discourse: A Case Study of the Pillars and Manifestations

مفهوم استكبار يكي از مفاهيم ضدارزشي پربسامد قرآني است كه تأمل در ابعاد آن جهت تربيت صحيح انسان‌ها و نجات بشر از ضلالت وگمراهي، ضروري مي‌نمايد. مقاله حاضر در تلاش است با استخراج سازه­هاي زباني در در مصاديق انساني و غيرانساني اين مفهوم در كلام وحياني، افزون بر كشف مولفه­هاي معناساز استكبار به تبيين اركان و نمودهاي آن بپردازد. رهيافتهاي حاصل آنكه خداوند حكيم با كاربست سازه‌هاي مختلف زباني در سطوح واژگاني، صرفي، نحوي و بلاغي به اركان استكبار انساني مانند ژن­سالاري، فقر فرهنگي، شانتاژ خبري اشاره داشته چنانچه با استفاده از اين مولفه‌ها، نمودهايي از استكبار را در شكل قدرت‌گرايي، ترور شخصيتي، تفرقه‌افكني و ايجاد اختناق براي خواننده ترسيم نموده است.

This article has no abstract