مقايسه شخينه در تلمود و سكينه در قرآن

در تلمود و قرآن كريم واژه‌هايي با مفاهيم نزديك به هم زياد وجود دارد. يكي از اين واژه‌ها شخينه در تلمود است كه در قرآن كريم از آن با عنوان سكينه ياد شده است. مطالعه تطبيقي جايگاه شخينه در تلمود و سكينه در قرآن مساله اصلي اين مقاله است كه با استفاده از روش تاريخي، تحليلي و تطبيقي و با هدف شناخت وجوه اشتراك و افتراق اين دو واژه انجام شده است. مطالعه صورت گرفته نشان مي‌دهد كه واژه شخينه در متون مقدّس يهودي و واژه سكينه در قرآن و روايات اسلامي، خاستگاه و كاربرد‌هاي مشتركي دارند. از جمله اينكه در هر دو مورد حضور آرامش بخش خداوند مطرح مي‌شوند. اما در عين حال حوزه كاربردي شخينه به مراتب بيشتر از سكينه است. همچنين شخينه بيش از سكينه دچار توسع و تطور معنايي شده است، زيرا شخينه در مواردي به خود خدا تعلق مي‌گيرد در حالي كه سكينه به عنوان يكي از افعال خدا در قرآن كريم در نظر گرفته شده است.

This article has no abstract