اثرپذيري مارتين لوتر از ريكالدو در رويكرد انتقادي به قرآن كريم

هدف اين پژوهش بررسي چگونگي تأثيرپذيري مارتين لوتر از ريكالدو دومنته كروچه در رويكرد انتقادي به قرآن كريم است. مارتين لوتر بنيان‌گذار نهضت پروتستان از معدود كساني است كه زمينه تغيير در تاريخ را فراهم نمود، اما او به همان ميزان كه تأثيرگذار بوده، تأثيرپذير نيز بوده است. بسياري از انديشه‌هاي لوتر متأثر از انديشمندان قرون وسطي است. او به‌طور خاص در مواجهه با قرآن، از ريكالدو دومنته كروچه كشيش دومينيكي و مبلغ مسيحي قرن سيزدهم اثر پذيرفته است. لوتر از طريق رساله ريكالدو با اسلام و قرآن آشنا شد و به انتقاد جدي از قرآن پرداخت؛ او كه ابتدا مؤثرترين دفاع در برابر جاذبه اسلام را استقامت در باورهاي مسيحي مي‌دانست، با تغيير روش، تحت تأثير ريكالدو بهترين رويكرد را نشان دادن خطاهاي دين اسلام معرفي كرد. لوتر ضمن حمله به قرآن، آن را وحياني و معتبر ندانست. با اين‌ همه، تلاش كرد از قرآن به‌عنوان مبناي اثبات آموزه‌هاي اساسي مسيحيت مانند تثليث و الوهيت مسيح استفاده كند. گرچه لوتر در ادعاها و موضع‌گيري عليه اسلام و قرآن دنباله‌رو ريكالدو است، اما رفتاري تهاجمي‌تر و تندتر از او دارد.

This article has no abstract