گزارش يك مورد سندرم له شدگي بافتي و تاخير در انجام مداخلات درماني تهاجمي: اولويت با حفظ جان بيمار است يا حفظ عضو بيمار؟

A Case Report of Crush Syndrome and Delay in Invasive Therapeutic Intervention: Is the Priority to Save the Life of the Patient or to Maintain the Limb

در پژوهش حاضر به معرفي زني 24 ساله پرداخته شده كه به دنبال سندرم له شدگي ساق پا، دچار سپتي سمي و سندرم كمپارتمان شده است. تاخير در فاشياتومي به نارسايي حاد كليوي و ادم شديد اندام مبتلا و در نهايت، فاشئيت نكروزان منجر شده و سرانجام بيمار با آمپوتاسيون عضو، از مرگ حتمي نجات يافته است. به نظر مي رسد ترديد در قطع عضو و تاخير در تصميم گيري براي انجام مداخلات درماني تهاجمي سبب ايجاد پيامدهاي زيانبار بعدي شده است. تدوين پروتوكل هاي درماني استاندارد و ارسال آن به مراكز درماني و ارائه آموزش هاي لازم به ارائه دهندگان مراقبت هاي درماني مي تواند از چنين مشكلاتي جلوگيري نمايد.

Crush injury may follow prolonged continuous pressure on muscle tissue. It can lead to crush syndrome. Ischemia reperfusion is the main mechanism of muscle injury in crush syndrome. Acute renal failure and Compartment syndrome are the most important side effects of crush syndrome. This case report introduced 24 years old woman who was affected by crush syndrome after her leg crush. After that, Patient leg's compartment became ischemic, and compartment syndrome was developed. Delayed fasciotomy and subsequent reperfusion syndrome caused acute renal failure and severe limb edema caused muscles necrosis. Subsequently, acute necrotizing fasciitis developed. Finally, the patient was rescued from death by crushed limb amputation. As a result, in such cases the key point is managing and predicting clinical conditions before they present themselves. Amputation at an early stage may prevent crush syndrome. Developing standard treatment protocol and providing training courses for clinicians and health care providers can prevent similar problems.