بررسي نقش فضاهاي تعاملات اجتماعي بر كيفيت زندگي در مجتمع‌هاي مسكوني (مطالعه موردي: مجتمع‌هاي مسكوني سعيديه، كاشاني، بوعلي و امام رضا در شهر همدان)

پژوهش حاضر باهدف پاسخ به اين سؤال كه چه رابطه‌اي ميان فضاهاي اجتماع‌پذير و مجتمع‌هاي مسكوني وجود دارد كه باعث افزايش كيفيت زندگي ساكنين مي‌شود، صورت گرفته است. بر اساس مدل‌هايي كه براي نيازهاي انسان ارائه‌شده‌اند، تعاملات اجتماعي يكي از اين موارد ضروري است. پيشينه پژوهش در طراحي محيط نشان مي‌دهد كه ويژگي‌هاي كالبدي فضاهاي يك مجتمع مسكوني مي‌تواند بر ميزان مطلوبيت آن‌ها تأثيرگذار باشد. روش تحقيق موضوع به شيوه كمي و ميداني و براي بررسي نمونه‌هاي موردي، پرسشنامه سنجش شاخصه‌ها تنظيم گرديد و در بين ساكنين مجتمع‌هاي مسكوني توزيع شد و اطلاعات به‌دست‌آمده با نرم‌افزارهاي Spss و smartpls تحليل گرديدند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه براي بهبود و ارتقاي كيفيت زندگي و كميت فضاهاي شهري به‌خصوص مسكوني، نوع طراحي بر اساس اصول و معيارهاي اجتماعي و فرهنگي ازجمله همسايگي و اجتماع‌پذيري است.

this article has no abstract