• شماره ركورد
    1137873
  • عنوان مقاله

    بررسي تغييرات حس عمقي مفصل زانو متعاقب يك دوره كشش استاتيك و ديناميك عضلات همسترينگ، چهارسرراني و دوقلو

  • پديد آورندگان

    رادفر، حسين دانشگاه خوارزمي - دانشكده تربيت‌بدني و علوم ورزشي، تهران , باوردي مقدم، ادريس دانشگاه خوارزمي - دانشكده تربيت‌بدني و علوم ورزشي، تهران , صانعي، محمد دانشگاه فرماندهي و ستاد آجا، تهران

  • تعداد صفحه
    14
  • از صفحه
    10
  • از صفحه (ادامه)
    0
  • تا صفحه
    23
  • تا صفحه(ادامه)
    0
  • كليدواژه
    حس عمقي , كشش استاتيك , كشش ديناميك , عضلات همسترينگ , چهارسرراني و دوقلو
  • چكيده فارسي
    يكي از عوامل عملكرد مناسب نيروهاي نظامي داشتن ارزيابي دقيق بازخورد ميباشد كه در اين ميان حس عمقي مناسب مفصل زانو يكي از عوامل تأثيرگذار در اين زمينه مي­باشد. اين مطالعه به‌منظور بررسي تغييرات حس عمقي مفصل زانو در نظاميان متعاقب يك دوره كشش استاتيك و ديناميك عضلات همسترينگ، چهارسرراني و دوقلو انجام گرفت. روش كار: روش تحقيق حاضر از نوع نيمه تجربي و كاربردي، با طرح تحقيق پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون و با گروه كنترل بود. جامعه آماري مردان قرارگاه پدافند هوايي خاتم‌الانبياء (ص) آجا بود كه از بين آن‌ها به روش تصادفي ساده و از نمونه‌هاي در دسترس 60 نفر به‌صورت تصادفي به سه گروه 20 نفري استاتيك (قد: 27/173، وزن: 14/78)، ديناميك (قد: 08/175، وزن: 92/76) و كنترل (قد: 12/176، وزن: 09/80) تقسيم شدند. آزمودني‌ها در دو گروه استاتيك و ديناميك برنامه­هاي كششي مربوط به گروه خود را اجرا نمودند. براي اندازه­گيري حس عمقي مفصل زانو از روش گونيامتري تصاوير ديجيتال با تحليل نرم­افزاري اتوكد استفاده گرديد. از آزمون‌هاي تحليل واريانس يك‌راهه و آزمون تي‌همبسته براي بررسي نتايج استفاده شد. داده‌هاي حاصل از اين پژوهش با استفاده از نرم‌افزار 22SPSS، در سطح معني‌داري 95% (05/0α≤) مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج متغير حس عمقي مفصل زانو، بين گروه­هاي استاتيك (كاهش، 05/0p=)؛ و ديناميك (كاهش، 004/0p=)، با كنترل (افزايش اندك)، اختلاف معني­داري را نشان داد. همچنين در گروه استاتيك (كاهش، 032/0p=)؛ و ديناميك (كاهش، 002/0p=)، در متغير مذكور اختلاف معني­داري در مرحله پس­آزمون نسبت به پيش­آزمون مشاهده شد (كاهش مقادير خطاي مطلق بازسازي زاويه هدف و در نتيجه بهبود متغير حس عمقي مفصل زانو). نتيجه‌گيري: تمرينات كششي استاتيك و ديناميك اندام تحتاني احتمالاً مي‌تواند از طريق اثر بر دوك‌هاي عضلاني، افزايش دماي عضله، بروز پديده فعال‌سازي، تكرار حركت در يك الگوي خاص و در نهايت پديده تخليه حسي پس انقباضي موجب افزايش حساسيت گيرنده‌هاي عضلاني و در نهايت بهبود حس وضعيت مفصل زانو ‌شود. از آنجا كه هر عامل كاهنده حس عمقي، مي‌تواند منجر به بروز عدم ثبات مكانيكي گشته و در نهايت مفصل را مستعد ضربات خفيف و در نهايت آسيب نمايد، تمرينات كششي نيز احتمالاً مي‌تواند موجب تغيير در ويژگي‌هاي دوك‌هاي عضلاني شده و سبب افزايش حس عمقي زانو شود. همچنين انجام كشش ديناميك موجب بهبود و افزايش توانايي انجام بهتر در متغير حس عمقي مفصل زانو نسبت به كشش استاتيك شد.
  • چكيده لاتين
    This Article has no English Abstract
  • سال انتشار
    1398
  • عنوان نشريه
    علوم پزشكي رازي
  • فايل PDF
    8379184