درمان دو مرحله‌اي شكستگي – دررفتگي‌هاي پري لونيت مزمن با استفاده از اكسترنال فيكساتور

دررفتگي پري لونيت و شكستگي - دررفتگي پري لونيت آسيب‌هاي نادري هستند. درمان موارد مزمن و درمان نشده اين آسيب‌ها مي‌تواند مشكل و چالش بر‌انگيز باشد. در اين مطالعه نتايج استفاده از روش دو مرحله‌اي كه بر پايه كارگذاري يك اكسترنال فيكساتور با قابليت ديستركشن (مرحله اول) و انجام جراحي باز بعد از سه الي چهار هفته (مرحله دوم) است در اين بيماران مورد بررسي قرار گرفت. روش كار: تعداد 7 بيمار كه با روش دو مرحله‌اي مورد درمان قرار گرفتند در اين مطالعه گذشته‌نگر وارد شدند. معيارهاي ارزيابي نتيجه شامل: ارزيابي درد با استفاده از مقياس Visual Analogue Scale (VAS)، ارزيابي عملكرد مچ دست با استفاده از مقياس ) Disabilities of the Arm, Shoulder, and Hand (DASH، ارزيابي قدرت Grip و Pinch و ارزيابي دامنه حركتي مفصل راديوكارپال و همين‌طور آرتروز در مفاصل راديوكارپال و ميد كارپال مچ بود. يافته‌ها: متوسط زمان گذشته از آسيب 9/4±7 ماه بود. مدت زمان پيگيري بيماران به طور متوسط 7/10±8/16 ماه بود. قدرت Grip دست درگير بطور متوسط 1/82 دست سالم بود. قدرت Pinch دست درگير به طور متوسط 5/82 درصد دست سالم بود. دامنه حركتي مفصل راديوكارپال دست درگير در فلكسيون/ اكستنسيون بطور متوسط 6/49 درصد دست سالم و در انحراف به سمت اولنار/راديال 6/64 درصد دست سالم بود. ميانگين VAS و DASH بيماران به ترتيب 1/4 و 5/28 بود. جوش نخوردگي اسكافوئيد و آرتروز مفصل راديوكارپال هر كدام در يك بيمار ديده شد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج قابل قبول بيماران اين مطالعه، استفاده از روش دو مرحله‌اي در درمان بيماران با آسيب‌هاي پري لونيت قديمي توصيه مي‌شود.

This Article has no Abstract.