نقش فعاليت‌هاي گردشگري در توسعۀ خدمات فرهنگي اكوسيستم‌هاي شهري (مطالعۀ موردي: منطقۀ 3 شهر اصفهان)

خدمات فرهنگي اكوسيستم، مزايايي غيرمادي است كه انسان از ارتباط با محيط به‌دست مي‌آورد؛ بدين‌گونه كه انسان ابتدا براساس فرهنگ خود محيط را درك و سپس مزاياي مذكور را از آن دريافت مي‌كند، اما در حال حاضر به‌دليل توسعة سريع، نامناسب و كمتر برنامه‌ريزي‌شده، در بيشتر شهرهاي كشور از جمله اصفهان، خدمات فرهنگي دريافتي مردم در معرض خطر قرار دارد. از آنجا كه گردشگري يكي از فعاليت‌هاي مؤثر بر فرهنگ، مزايا و خدمات آن است، هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان تأثيرگذاري عملكرد و فعاليت‌هاي گردشگري بر توسعة خدمات فرهنگي اكوسيستم (CES) در منطقة تاريخي شهر اصفهان (منطقة 3) است. داده‌هاي استفاده‌شده از روش‌هاي كتابخانه‌اي و ميداني (پرسشنامه) جمع‌آوري و براي تحليل داده‌ها از روش معادلات ساختاري در محيط نرم‌افزار LISREL استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه درمجموع، فعاليت‌هاي گردشگري در توسعة CES در منطقة 3 شهر اصفهان نقش مؤثري داشته است؛ البته اين تأثير در ابعاد مختلف يكسان نيست و مؤلفه‌هاي خدمات فرهنگي اكوسيستم (CES) يعني حس مكان، تنوع فرهنگي، روابط اجتماعي، ارزش‌هاي زيباشناختي و سيستم دانش و ارزش‌هاي آموزشي با درجات متفاوت متأثر از فعاليت‌ها و فرايندهاي گردشگري هستند. در ميان شاخص‌هاي نامبرده، قوي‌ترين تأثيرپذيري به مؤلفة ارزش‌هاي زيباشناختي و ضعيف‌ترين تأثيرپذيري به مؤلفة سيستم دانش و ارزش‌هاي آموزشي تعلق دارد.

this article has no abstract