بررسي كارايي شاخص ارزش در معرض ريسك (VAR) با استفاده از نظريه ارزش فرين در مقايسه با روش هاي سنتي ارزيابي ريسك

عموماً بزرگ­ترين ريسك در بازار سرمايه يا در پرتفوي سرمايه­گذاران زماني اتفاق مي­افتد كه تغييرات بزرگ ناگهاني درجهت نامطلوب آن سبد رخ دهد. اين زيان ها در دنباله توزيع قرار دارند و به همين منظور به آنها " مقادير حدي" گفته مي­شود. در اين پژوهش بازده لگاريتمي شاخص كل بورس اوراق بهادار تهران براساس اطلاعات دريافتي درمقاطع زماني ميان روز( بدليل استفاده از داده هاي پربسامد ) طي سالهاي 1392 تا 1395 جمع­آوري و از رويكرد ماكزيمم بلوكها در اندازه­گيري شاخص ارزش در معرض ريسك VaR استفاده گرديد. سپس شاخص VaR با روشهاي شبيه سازي تاريخي و روش واريانس-كوواريانس بعنوان معيارهاي سنتي ارزيابي ريسك محاسبه و نتايج حاصله با يكديگر مقايسه گرديد. نتايج تحليل داده ها در نرم افزار R نشان داد كه استفاده از اطلاعات ماهيانه در محاسبه شاخص ارزش در معرض ريسك از دقت پيش بيني بالاتري برخوردار بوده و نسبت تخطي (خطاي آزمون) در اين حالت در مقايسه با روشهاي سنتي ارزيابي ريسك نيز پايين تر است.

This Article has no Abstract.