دماوند، آنتي سيكلون ارضي حوضۀ هراز

اگر ژئومورفولوژي را دانش تحليل فرم و الگوهاي فرمي بدانيم، ميتوان ادعا كرد كه آتشفشان دماوند با ديگر آتشفشان ها چون اورست، كليمانجارو، سهند، سبلان، تفتان، و بزمان، ازنظر فرمي تفاوت دارد؛ حال ميتوان اين سؤال را مطرح كرد كه اين تفاوت فرمي ناشي از چيست و اين تفاوت در الگوي فرمي چه تأثيري در توزيع انرژي و ماده و رفتار رودخانهاي داشته است. بهعلاوه، ساختار فرمزايي دماوند چارچوب ساختارهاي تكتونيك منطقه را به كلي در هم ريخته و قاعدة فرمزايي و رفتار رودخانه اي را نيز تغيير داده است. اين مقاله حاصل تلاش فرصت مطالعاتي در دانشگاه اصفهان است كه به اتكاي اصول پديدارشناسي و در چارچوب روش پدام و با تفسير و تحليل متغيرها در سه طيف خطي، نقطه اي، و سطحي با بينشي ساختارگرايانه انجام گرفته است و نتايج حاصل از آن نشان ميدهد كه ساختار فرمي دماوند از مدل چشم جغدي (كياس تئوري) تبعيت كرده و آنتيسيكلون ارضي را به وجود آورده است. دماوند الگوهاي توزيع انرژي و ماده در منطقه را دگرگون كرده و سبب اسارت رودخانه اي و گسترش شبكة هراز و تغيير رفتار رودخانه شده است. ساختار فرمي چشم جغدي (Owl's eye) دماوند هويت مكاني خاصي را در منطقه سبب شده است و سكونت گزيني را در اين منطقه تعريف ميكند.

This article has no abstract