پيشبيني رضايت زناشويي براساس رضايت زناشويي والدين و سلامت خانواده پدري

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني رضايت زناشويي براساس رضايت زناشويي والدين و سلامت خانواده پدري انجام گرفته است. در اين پژوهش رضايت زناشويي مهم‌ترين مولفۀ ازدواج است. روش پژوهش توصيفي همبستگي است و جامعه آماري مورد مطالعه شامل همۀ زوجهاي جوان 30 تا 40 سالۀ شهر كرمانشاه بود كه حداقل دو سال از ازدواج آنها گذشته بود. از ميان جامعه فوق تعداد 70 زوج (140 نفر) به عنوان نمونه آماري، به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. علاوه بر اين يكي از والدين زوجهاي مورد مطالعه در اين پژوهش نيز به عنوان عضو نمونه آماري انتخاب شد و به پرسشنامه رضايت زناشويي (والدين) پاسخ داد. براي گردآوري داده‌هاي پژوهش از پرسشنامه‌هاي رضايت زناشويي انريچ (اولسون و همكاران، 1982) و سلامت خانواده پدري (هاوستات و همكاران، 1985) استفاده شده است. پرسشنامه‌هاي انريچ و سلامت خانواده پدري داراي شاخصهاي مطلوب روايي و پايايي هستند. فرضيه‌هاي پژوهش با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون به شيوه همزمان تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها نشان دادند كه ميان رضايت زناشويي با سلامت خانواده پدري و ميان رضايت زناشويي با رضايت زناشويي والدين رابطۀ مثبت معنادار وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون به شيوه همزمان نشان داد كه رضايت زناشويي والدين و سلامت خانواده پدري، 0/13 از واريانس رضايت زناشويي را تبيين ميكنند.

This article has no abstract