اثر 12 هفته تمرين تركيبي هوازي- مقاومتي بر سطوح كمرين، امنتين و مقاومت به انسولين در مردان مبتلا به ديابت نوع 2

هدف: تمرينات منظم ورزشي براي پيشگيري و درمان ديابت نوع2 مفيد مي‌باشد. هدف مطالعه حاضر بررسي تأثير 12هفته تمرين تركيبي هوازي-مقاومتي بر سطوح كمرين و امنتين در مردان مبتلا به ديابت نوع 2 بود. مواد و روش‌ها: در پژوهش كار‌آزمايي باليني حاضر، 20 بيمار مبتلا به ديابت نوع2 به صورت تصادفي در دو گروه تمرين تركيبي هوازي-مقاومتي (10نفر) و كنترل (10نفر) تقسيم شدند. آزمودني‌ها در گروه‌ تمريني 12هفته تمرين هوازي-مقاومتي را 3 جلسه در هفته با شدت مشخص (مقاومتي: 70-60% يك‌تكرار‌ بيشينه، هوازي: 70-60% ضربان قلب بيشينه) اجرا كردند. به منظور اندازه‌گيري كمرين، امنتين، مقاومت به انسولين و گلوكز ناشتا، نمونه‌گيري خوني قبل و پس از 12هفته برنامه تمريني، به عمل آمد. يافته‌ها: بعد از 12 هفته، سطوح كمرين (01/0=p)، مقاومت به انسولين (01/0=p) و گلوكز ناشتا (001/0=p) در گروه تمرين تركيبي نسبت به گروه كنترل به طور معني‌داري كاهش و حداكثر اكسيژن مصرفي (001/0=p) به طور معناداري افزايش يافت. تغيير معني‌داري در سطوح امنتين (37/0=p) مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: 12 هفته تمرين تركيبي هوازي-مقاومتي در مردان مبتلا به ديابت نوع 2 سطوح كمرين، مقاومت به انسولين و گلوكز ناشتا را كاهش مي‌دهد اما تأثيري بر سطوح امنتين اين بيماران ندارد.

Introduction: Regular exercise training has been shown to be a useful option to treat and prevent type 2 diabetes. Correspondingly, the purpose of this study was to investigate effects of 12 weeks of combined aerobic-resistance exercise training on levels of chemerin, omentin and insulin resistance in men with type 2 diabetes. Materials and Methods: In this clinical trial research, 20 male patients with type 2 diabetes were randomly divided into two groups combined aerobic-resistance training (n=10) and control (n=10). Subjects in training group performed 12 weeks aerobic-resistance training, 3 weekly training sessions with given intensity (aerobic: intensity of 60-70% maximum heart rate resistance: intensity 60-70% repetition maximum). Blood sampling was taken measurements of for chemerin, omentin resistance, fasting glucose and insulin resistance in the beginning and after 12 training protocol weeks were conducted. Results: After 12 weeks, in the combined training group chemerin (p=0.01), resistance insulin (p=0.01) and fasting glucose (p=0.001) decreased significantly and Vo2max increased significantly (p=0.001) than the control group. Significant change was not observed at the levels of omentin (p=0.37). Conclusion: 12 weeks of aerobic-resistance training in men with type 2 diabetes decreased the levels of chemerin, insulin resistance and also fasting glucose, but did not affect the level of omentin.