نقض تعهد بين‌المللي ايالات متحده امريكا در قبال كاروان پناهجويان امريكاي لاتين

پاسخگويي به هجوم جمعي پناهجويان از مهم‌ترين دغدغه‌هاي جامعه بين‌المللي بخصوص در ساليان اخير بوده است. تصويب اعلاميه نيويورك براي مهاجران و پناهندگان به اتفاق آراي دولت‌ها با 193 رأي در مجمع عمومي (19 سپتامبر 2016) و متعاقباً تصويب پيمان بين‌المللي پناهندگي صرفاً با 2 رأي مخالف امريكا و مجارستان در روزهاي پاياني فعاليت ساليانه مجمع عمومي (17 دسامبر 2018)، مهر تأييدي بر اين مدعاست. پناهجويي جمعي نه تنها زمينه بروز بحران براي دولت‌هاي پذيرنده را ايجاد مي‌كند بلكه در صورت امتناع اين دولت‌ها از عمل به تعهد منع بازگرداندن اجباري پناهجويان، مي‌تواند نقض گسترده حقوق بشر را در پي داشته باشد. در اين تحقيق تلاش شده است تا پس از تأمين ادله حقوقي براي تعميم دادن گستره تعهدات دولت‌ها در موضوع منع بازگرداندن اجباري پناهجويان از سطح تعهدِ صرفِ قراردادي و درون مرزي به سطح تعهد قراردادي و عرفي با دامنه شمولِ مرزي، اثبات شود كه عملكرد دولت امريكا در انسداد مرز به روي پناهجويان امريكاي لاتين در تنافر با تعاهدات قراردادي و عرفي اين دولت در حقوق بين‌الملل قرار مي‌گيرد.