جايگاه مشاهده و نظريه در فرآيند تدوين و پذيرش نظريه نسبيت

در اين مقاله از طريق يك مطالعه موردي، يعني بررسي نظريه نسبيت خاص و عام اينشتين و نسبت آن با مشاهده و نظريه و ارزيابي چگونگي بهره‌گيري اينشتين از نظريات فلسفي رايج در زمان خود و نحوه استفاده او از مشاهدات تجربي براي تدوين نظريه‌اش، نشان مي‌دهيم كه رابطه بين نظريه و مشاهده، يك رابطه خطي و مستقيم نيست. همچنين بيان مي‌كنيم كه در فيزيك مدرن، آزمودن نظريات به سادگي ميسر نيست. بنابراين عوامل بسياري بر روند تدوين و پذيرش نظريه از طرف جامعه علمي تأثير مي‌گذارند.