آثار تربيتي تبري در قرآن و حديث

«تبرّي» يكي از واجبات شرعي و فروع دين است كه هميشه با تولّي ذكر مي‌شود و به معني اعلام بيزاري از دشمنان خدا، انبيا و اولياي او خصوصاً نبي مكرم اسلام (ص) و امامان معصوم (عليهم‌السلام) است. دين اسلام با برخورداري از منابع گران‌بهاي «قرآن و سنت» برنامه تربيتي همه‌جانبه‌اي به جهانيان عرضه مي‌كند. ازنظر اسلام، حيات و سعادت فرد مسلمان و امّت اسلامي در گرو شناخت فريضه «تولّي و تبرّي» و التزام به آن است. پژوهش حاضر بر موضوع آثار تبري در قرآن وحديث متمركز است كه با جمع‌آوري اطلاعات از روش فيش‌برداري و مطالعه منابع كتابخانه‌اي و توصيفي- تحليلي استفاده‌ شده است. دستاوردها و نتايج اين‌ تحقيق، بررسي برخي از آثار تربيتي تبري در قرآن وحديث است كه عبارتند از: تقويت ايمان، تعالي اخلاق و صفات انساني و دوري از زشتي ها، خروج از ظلمات كفر به نور ايمان، مكمل ايمان، همگوني در اخلاق و رفتار و مشخص شدن دوستان خدا از دشمنان او كه باعث عروج انسان و قرب الهي و رهروي اهل بيت(عليهم السلام) مي شوند.