«خردگويه» زيرگونه اي در ادبيات تعليمي

فاقد عنوان لاتين

«خردگويه»، زيرگونه­ اي در ادبيات تعليمي است كه نخستين بار كنفسيوس آن را براي آموزشِ خردجوياني كه نزد او مي ­آمدند و پرسش­هايي را مطرح مي­ كردند، به كار برده است. اين­گونه سخنان وقتي در متون ادبي نقل و روايت مي ­شود ذكاوت و ارجحيت گوينده را نسبت به ديگران نشان مي­دهد و وجود چنين افرادي در فرهنگ­ هاي مختلف نمايانگر حوزه­اي از تفكر و عقلانيت است كه براي ساير مردم، موهبتي آسماني تلقي مي­شود. ترجمۀ عنوانِ چيني كتاب كنفسيوس، LunYu در زبان انگليسي به Analects به‌درستي نمايانگر ساختار و محتواي كتاب كنفسيوس نبوده و برگردانِ آن در زبان فارسي به «مكالمات» نيز سبب شده كه اين گونۀ ادبي، با گفت­وگو (ديالوگ) كه مبتني بر ارتباطي دوسويه است، يكي شمرده شود. خردگويه داراي مؤلفه ‌هايي است كه آن را از پندنامه و زيرگونه­ هاي ديگري مانند خطابه و امالي متمايز مي­كند. در مقالۀ حاضر مبحث ترجمۀ واژۀ LunYu و ويژگي­هاي ساختاري و محتوايي خردگويه همراه با نمونه ­هايي از منطق‌الطير عطار و فيه ما فيه مولانا بررسي و همچنين وجوه تمايز خردگويه با پندنامه، خطابه و امالي شرح و تبيين شده است.

فاقد چكيده لاتين