تحليل و سنجش زيرساخت قرآني تذكره الاولياي عطار در رويكرد تعليمي- تربيتي

بدون عنوان

به‌يقين، فريدالدين عطار نيشابوري (م 618ق) هم ميراث‌دار و هم راوي روح عرفان عاشقانه در زبان فارسي است كه كوشش مي‌كند با رويكرد تعليمي رخداد عشق را يا برحسب تجربۀ خويش در آثاري چون منطق الطير و يا با روايت از تجربۀ ديگران در تذكره الاوليا گزارش كند. تذكره الاوليا فقط نقل قصص و اقوال 96 تن از مشايخ طريقت بر مبناي وقايع‌نگاري از زندگي آن‌ها نيست تا برحسب قواعد تاريخي تحليل شود، بلكه عطار كوشش كرده است تا به‌طور غيرمستقيم اصول و مباني تعليمي- تربيتي مطرح در آيات قرآن كريم را در بطن اقوال و احوال آنان براي تعليم مخاطبان جاري سازد؛ نكته‌اي كه در اين مقاله با تحليل اسنادي و توصيف آماري تحليل شده است. عناوين اصول تعليمي و تربيتي مستخرج از تذكره الاوليا، در اين تحقيق عبارت است از: «جذبۀ حُسن و احسان»، «تطوّر وسع»، «كرامت»، «آشنايي و بيگانگي با خداوند»، «ضعف» و «دلبستگي». بر اساس تحليل آماري، اصول تربيتي كه در كتاب تذكره الاوليا به كار گرفته شده‌اند، داراي بسامدهاي متفاوتي هستند. از اين ميان بهره‌گيري از« آشنايي و بيگانگي با خداوند» بيشترين بسامد و بيان «ضعف» كمترين بسامد را در ميان اين اصول داشته است.

فاقد چكيده