نقش سنت‌هاي فرهنگي در معيشت پايدار روستايي؛ مورد مطالعه، شهرستان اردبيل

امروزه زيرساخت توسعهٔ ملي را توسعهٔ روستايي شكل داده و توجه به اقتصاد و پايداري معيشت روستا به‌طور روزافزوني احساس مي‌­شود. مطالعات نشان مي­‌دهد كه مفهوم سنت­‌هاي فرهنگي بر معيشت پايدار روستايي تأثير معني‌­داري دارد. براين‌اساس، هدف اين مقاله بررسي نقش سنت­‌هاي فرهنگي در معيشت پايدار روستايي است. روش استفاده شده توصيفي‌ـ‌تحليلي بوده و داده‌­ها به‌صورت مطالعهٔ كتابخانه‌­اي و ميداني (پرسشنامه­‌اي) جمع‌آوري گرديده است. جامعهٔ آماري پژوهش روستاييان شهرستان اردبيل با جمعيت 74536 نفر است. براي محاسبهٔ حجم نمونهٔ آماري اين جامعه از فرمول كوكران استفاده شد. براي تعيين حجم نمونهٔ روستاها، معيار تعداد خانوار مورد توجه قرار گرفت و حجم نمونه 358 نفر برآورد شد. روايي صوري پرسشنامه نيز توسط اساتيد دانشگاه محقق اردبيلي و دانشگاه تبريز مورد تأييد قرار گرفت. با استفاده از آلفاي كرونباخ پايايي سؤالات در بخش سنت­‌هاي فرهنگي0/79 و در بخش معيشت پايدار0/78 به‌دست آمد كه مي‌­توان گفت سؤالات مطرح‌شده از ضريب پايايي قابل قبولي برخوردار هستند. تجزيه‌و‌تحليل داده‌­هاي اين مقاله با استفاده از نرم‌افزار SPSS21 انجام شد و از آزمون­‌هاي آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون استفاده گرديد كه نتايج نشان داد همبستگي مثبت و معناداري با ضريب 63/0بين متغير سنت­‌هاي فرهنگي و معيشت پايدار در مناطق روستايي وجود دارد. ضريب بتا نيز نشان داد كه سنت­هاي فرهنگي 63/0 از تغييرات مربوط به معيشت پايدار روستاييان را پيش­‌بيني مي­كند و در بخش پاياني مقاله با توجه به تحليل نتايج، پيشنهادات كاربردي ارائه شد.

this article has no abstract