تأثير آستانه اي بدهي هاي دولتي بر مصرف بخش خصوصي در ايران

بدهي هاي دولتي با اثرگذاري بر درآمد قابل تصرف خانوارها، مصرف آن ها را تحت تأثير قرار مي د هد. اين تاثيرگذاري در مواردي به صورت آثار مثبت انبساطي و در مواردي باعث كاهش مصرف، سرمايه گذاري و رشد اقتصادي شده است. هدف اصلي اين تحقيق بررسي رابطۀ خطي و غيرخطي بين مصرف بخش خصوصي و بدهي هاي دولت در ايران است. براي اين منظور دورۀ زماني 1395- 1358 در نظر گرفته شده است كه بعد از تأييد رابطه غيرخطي با استفاده از روش رگرسيون، انتقال ملايم حد آستانه بدهي دولت به دست آمد. نتايج نشان مي دهد كه رابطۀ بين بدهي هاي دولت و مصرف بخش خصوصي در ايران از دو رژيم مختلف تبعيت مي-كند كه در پايين تر از حد آستانه، رابطه مثبت و در بيش از حد آستانه، رابطه منفي مي شود. در طي دورۀ مورد بررسي، به طور ميانگين درصد بدهي دولت به توليد ناخالص داخلي حدود 60 درصد بوده است، اما حد آستانه 46 درصد برآورد مي شود.