مقايسه‌ي ميزان موفقيت كلينيكي و راديوگرافي 6 و 12 ماهه‌ي دندان‌هاي مولر دوم شيري پالپوتومي شده با فرموكرزول و بيودنتين

مقدمه: يكي از درمان‌هاي رايج براي نگهداري دندان‌هاي شيري پوسيده تا زمان افتادن طبيعي آن‌ها، پالپوتومي مي‌باشد. مواد مختلفي همچون فرموكرزول، زينك اكسايد اوژنول، Mineral trioxide aggregate و بيودنتين در پالپوتومي دندان‌ها به كار مي‌رود. هدف از اين مطالعه، مقايسه‌ي ‌ميزان موفقيت كلينيكي و راديوگرافي مولرهاي شيري پالپوتومي شده با فرموكرزول و بيودنتين بود. مواد و روش‌ها: در اين كارآزمايي باليني، 66 دندان مولر دوم شيري فك پايين كودكان 4-7 ساله‌ي مراجعه‌كننده به بخش كودكان دانشكده‌ي دندان‌پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي خوراسگان اصفهان در سال تحصيلي 96-97، كه داراي معيارهاي لازم براي انجام پالپوتومي بودند، انتخاب شدند. در هر بيمار به طور تصادفي، يك دندان در گروه پالپوتومي با فرموكرزول و يك دندان در گروه پالپوتومي با بيودنتين قرار گرفت و درمان پالپوتومي دندان‌ها با استفاده از فرموكرزول و بيودنتين انجام شد. سپس با روكش استيل زنگ نزن، تاج دندان‌ها بازسازي شدند. در فراخوان‌هاي 6 و 12 ماهه، نتايج كلينيكي و راديوگرافي اين دندان‌ها ثبت شد. داده‌هاي به دست آمده با آزمون آماري فيشر و نرم‌افزار SPSS نسخه‌ي 22 تجزيه و تحليل شدند (0.05 = α).يافته‌ها: موفقيت كلينيكي 6 و 12 ماهه‌ي پالپوتومي هر دو گروه، 100 درصد بود. موفقيت راديوگرافي 6 ماهه‌ي گروه فرموكرزول، 84.8 درصد و گروه بيودنتين، 93.9 درصد بود (0.21 = p-value). موفقيت راديوگرافي 12 ماهه‌ي گروه فرموكرزول و گروه بيودنتين به ترتيب 81.8 و 93.9 درصد بود (0.13 = p-value). نتيجه‌گيري: بيودنتين در مقايسه با فرموكرزول، موفقيت كلينيكي و راديوگرافي 6 و 12 ماهه‌ي بهتري داشت ولي اختلاف آماري معني‌داري مشاهده نشد، بنابراين به نظر مي‌رسد كه بيودنتين، مي‌تواند به عنوان يك جايگزين مناسب جهت پالپوتومي مولر دوم شيري منديبل مطرح باشد.