نگاهي مجمل با ديدي ساختارگرايانه بر نفثه‌المصدور زيدري

مأموريت ساختارگرايي در حوزۀ ادبيات، تجزيه‌وتحليل نوشته، تفكيك آثار و انواع ادبي، بررسي مؤلفه‌هاي بيروني تأثيرگذار در ظهور يك ژانر هنري است. طرفداران اين مكتب قواعدي براي تشريع آثار نويسندگان معرفي نموده‌اند؛ كه جنبه‌هاي زيباشناختي يك اثر را معرفي كرده و نوشته را در مقام مقايسه با ساير آثار قرار مي‌دهد و ضمن تسهيل نقد و ارزشيابي اثر، ميزان توانمندي آفريننده آن را معلوم مي‌سازد.در ميان آثار ادبي نوع سنتي آن به دليل پيچيدگي‌هاي معنايي بيشتر از نوشته‌هاي معاصر نياز به اين نوع بررسي‌ها دارد و در اين راستا اين مقاله، نفثه‌المصدور را از ديدگاه ساختارگرايي به بررسي نشسته و تجزيه‌وتحليل عوامل بيروني (ارزش‌هاي اجتماعي و سياسي، درآمدهاي فكري مؤلف و اراده‌ي تاريخي) و عوامل دروني (فرم، تكنيك و محتوي) آفرينش اين متن ادبي را عهده‌دار است. آرايش كلامي نفثه‌المصدور، مصنوع و فني است و تاكنون اقدامات ادبي پژوهشي صورت گرفته در حد شرح و توضيح بوده يا حداقل بضاعت مزجات نگارنده توانايي تحصيل يافته‌هاي ديگر را احراز ننموده است. اميد است اين بررسي ساختاري، در حوزه‌ي ادب، هرچند با قلت داده‌ها، مورداستفاده‌ي ارباب تحقيق و پژوهش قرار گيرد.