بازخواني سبك زندگي امام رضا (عليه السلام) با رويكرد روان‌شناختي اريكسون

سبك زندگي امام رضا‌(عليه السلام)كه از موضوعات پربسامد‌ پژوهش‎هاي كنوني است، بيشتر با جنبه‌هاي خانوادگي، اجتماعي، كلامي و تربيت ديني عجين بوده و از رويكردهاي روان‌شناختي و روش‌هاي متناسب آن ‌بهره‌اي نداشته است تا بتواند تنديس جامع‌تري از شخصيت متعالي ايشان ترسيم كند؛ آنها با انگيزه‌هاي فرزانگي، جايگاه عاطفي ـ معنوي و امتيازهاي ايشان در ميان ائمه‌(عليهم السلام)، احياء و تبيين فرهنگ رضوي و رأفت حسي نشر يافته‌اند. پژوهش حاضر مي‌كوشد تا از پژوهش‌هاي سبك زندگي رضوي تحليلي روان‌شناختي بر اساس ديدگاه «گستره عمر» اريكسون ارائه دهد. نخستين هدف نگارش نهادينه‎كردن جوهرۀ سبك زندگي رضوي در ظهورات فردي و اجتماعي، دوم؛ نمايش، طبقه‌بندي و ارتقاي ديني عمومي در سطوح فرهنگ عملي و نظري و سوم، تحليل روان‌شناختي نتايج پژوهش است. روش گردآوري اطلاعات، كتابخانه‌اي  ـ اسنادي و با رويكرد كيفي و روش تحليل رواني ـ تاريخي اريكسون پژوهش صورت گرفته، بعد از استخراج مؤلفه‌هاي اجتماعي ـ فرهنگي و فردي تحليل شخصيت اريكسون، ويژگي‌هاي سبك زندگي امام رضا‌(عليه السلام) از اسناد برساخته‌ و مطابق مؤلفه‌هاي يادشده دسته‌بندي شدند. حاصل پژوهش اين است كه مصاديق هويت ايشان بازتاب باورها، ارزش‌ها و دانش‌هاي كاربردي و نمادهاي رفتار عملي بوده و اساس هويت‌هاي ديني، معنوي، اخلاقي ـ اجتماعي و ذهني است و قابليت الگوپذيري همگاني دارد.