ارزيابي بهترين سيستم آبياري با استفاده از فرايند تحليل سلسله‌مراتبي (مطالعه موردي: دشت ايذه)

بحران كمبود آب، موضوعي است كه باعث ايجاد چالش در مصرف درست و بهينه منابع آب شده‌است. در اين تحقيق تصميم‌گيري چندمعياره (MCDM) براي استفاده‌ درست از منابع آب به‌كارگرفته ‌شد. يكي از روش‌هاي رايج در تصميم‌گيري چندمعياره، استفاده از روش تصميم‌گيري تحليل سلسله‌مراتبي است. اين روش با در نظر گرفتن معيارها و زيرمعيارهايي و با توجه به اولويت‌بندي معيارها به روش ساعتي (Saaty) و محاسبه‌ وزن‌ معيارها و زيرمعيارهاي انتخابي به روش ميانگين هندسي به سيستم آبياري امتياز مي‌دهد. در اين تحقيق، دو معيار اقتصادي- اجتماعي و فيزيك ‌مزرعه براي سيستم‌هاي آبياري سطحي و تحت‌فشار در منطقه‌ دشت ايذه در نظر گرفته شد. معيار اقتصادي- اجتماعي به 4 زيرمعيار تجهيزات موجود در منطقه، هزينه، مهارت كارگران و فرهنگ و معيار فيزيك‌مزرعه به 5 زيرمعيار آب، اقليم منطقه، خاك، توپوگرافي و محصول تقسيم‌بندي شدند. در ابتدا، معيارها و زيرمعيارها با توجه به جدول امتيازبندي سلسله‌مراتبي از 1 تا 9 امتيازدهي شدند و پس از محاسبه‌ ميانگين هندسي وزن نهايي معيارها و زيرمعيارها براي هر گزينه محاسبه و سپس، امتيازها وارد سيستم اطلاعات جغرافيايي شده و نقشه‌هاي خروجي براي هر سيستم به‌دست آمدند. در نهايت، سيستم آبياري سطحي به‌عنوان سيستم مناسب دشت ايذه انتخاب شد.