بررسي رابطه ميان ميزان بيان ژن هاي TLR2 و TLR4در بافت لثه با پريودنتيت مهاجم

فاقد عنوان لاتين

اگر چه بيماري پريودنتيت توسط باكتري ها آغاز مي شود، اما پاسخ هاي سيستم ايمني ميزبان نيز در تخريب و آسيب بافت هاي پريودنتال نقش موثري دارند. اكثر ميكروارگانيسم هاي پريودنتوپاتيك، گرم منفي مي باشند كه از طريق ليپوپلي- ساكاريد (LPS) خود، قادر به تحريك سلول هاي ايمني از طريق اتصال به TLR4مي باشند. البته LPSمربوط به P.gingivalis كه از مهمترين باكتري هاي ايجاد كننده بيماري پريودنتال مي باشد، قادر به اتصال به TLR2 نيز مي باشد. از آنجايي كه اطلاعات كامل و دقيقي در مورد ارتباط ميان TLRها با بيماري هاي پريودنتال، به ويژه پريودتيت مهاجم، در اختيار نمي باشد، لذا هدف از اين تحقيق را بر پايه تعيين رابطه ميان بيان TLR2 و TLR4 با پريودنتيت مهاجم، بنا نموديم. نمونه هاي بافت لثه از 10نفر افراد داراي لثۀ سالم از لحاظ باليني و 20 نفر مبتلا به پريودنتيت مهاجم جمع آوري شدند. بعد از هوموژنيزه كردن نمونه هاي بافتي، استخراج انجام پذيرفت و جهت بيان ژن TLR2و TLR4 از تكنيك Real-time PCR استفاده شد. در موارد پريودنتيت مهاجم به بيان بالاتر TLR4 و TLR2در مقايسه با موارد سالم، برخورد شد (P<0.05) البته در موارد پريودنتيت مهاجم با ميزان CAL و PD مساوي يا بالاتر از 5ميلي متر، در مقايسه با موارد پايين تر از 5ميلي متر، هيچ افزايشي در ميزان بيان TLR2و TLR4 ملاحظه نشد. بر اساس يافته هاي حاصل از اين تحقيق چنين نتيجه گيري مي شود كه افزايش بيان TLR2و TLR4 در پريودنتيت مهاجم مي تواند به اثرات تحريكي باكتري هاي پريودنتوپاتيك مربوط باشد.

فاقد چكيده لاتين