مقايسه‌ ميزان علائم افسردگي در كودكان و نوجوانان مبتلابه دو اختلال سرطان و تالاسمي ماژور

مقدمه:افسردگي از شايع‌ترين اختلالات خلقياست كه با نداشتن احساس لذت، نداشتن انگيزه و اختلالات خواب همراه است. ابتلا به بيماري‌هاي مزمن مانند سرطان و تالاسمي ماژور در كودكان و نوجوانان مي‌تواند سبب افزايش خطر ابتلا به افسردگي با درجات مختلف شود. هدف از اين تحقيق مقايسه‌ي ميزان علائم افسردگي در كودكان و نوجوانان مبتلابه دو بيماري مزمن سرطان و تالاسمي ماژور بود. مواد و روش‌ها:اين پژوهش به‌صورت توصيفي‌مقطعي و تحليلي روي 100 كودك و نوجوان مبتلابه سرطان و 100 كودك و نوجوان مبتلابه تالاسمي مراجعه‌كننده به بيمارستان شفاي اهواز انجام شد. اطلاعات با پرسش‌نامه‌هاي مقياس افسردگي كودكان (مارياكواس، CDI) و متغيرهاي دموگرافيك جمع‌آوري و با نرم‌افزار آماري SPSS نسخه‌ي 16 و آزمون تي مستقل تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ها:بر اساس نتايج اين پژوهش، ميانگين نمره‌ي افسردگي در گروه مبتلابه سرطان به‌طور معني‌داري از گروه مبتلابه تالاسمي بيشتر بود (0.04=P). ارتباط بين ميانگين نمره‌ي افسردگي با متغيرهاي دموگرافيك شامل سن بيمار، طول دوره‌ي بيماري و عملكرد تحصيلي در كودكان و نوجوانان مبتلابه سرطان معني‌دار بود (P 0/05 ). در گروه مبتلابه تالاسمي فقط بين نمره‌ي افسردگي و متغير جنسيت ارتباط معني‌دار مشاهده شد (P 0/05). نتيجه‌گيري:نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد ميزان افسردگي در كودكان و نوجوانان مبتلابه سرطان در مقايسه با مبتلايان به تالاسمي بيشتر است. بدين ترتيب لزوم مداخلات درماني روان‌شناختي سريع‌تر در اين گروه از كودكان و نوجوانان در اولويت قرار دارد.