شاك ويودرماني براي كاهش اسپاستيسيتي پس از سكته مغزي: مقاله مروري و متاآناليز

زمينه و هدف: اسپاستيسيتي نقص باليني ضايعات نورون محركه فوقاني مي باشد كه بلافاصله يا مدتي پس از ضايعه نمايان مي گردد و در ۳۸% بيماران سكته مغزي مشاهده مي شود. به تازگي شاك ويودرماني به عنوان روشي امن و موثر در درمان اسپاستيسيته گزارش شده است. اين مطالعه با هدف بر آورد اثر شاك ويو در كاهش اسپاستيسيتي پس از سكته مغزي انجام شد. روش بررسي: تمامي مقالات موجود در پايگاه هاي اطلاعاتي PubMed, MEDLINE, Science Direct و Scopus و موتور جستجوي Google scholar، در فاصله سال هاي ۲۰۰۰ تا پايان ۲۰۱۶ ميلادي با كلمات كليدي Spasticity, Muscle hypertonicity, Extracorporeal Shock Wave Therapy، Stroke و Hemiplegiaبررسي شد. معيارهاي ورود، مطالعات تمام متن و چاپ شده به زبان انگليسي بود. دو مرورگر به صورت مستقل مقالات را از نظر شرايط ورود و كيفيت بررسي نمودند. در آناليز آماري نمرات مقياس آشورت و دامنه حركتي پاسيو مفصل لحاظ شد. يافته ها: ۱۱ مطالعه با مجموع ۲۶۱ بيمار وارد مرور سيستماتيك گرديد. در هفت مطالعه اثر شوك ويو در عضلات اسپاستيك اندام فوقاني و در چهار مطالعه اثر شوك ويو در عضلات اسپاستيك اندام تحتاني بررسي شده بود. بلافاصله پس از شوك ويو درماني كاهش معنادار مقياس آشورت (۱/۶۲ SMD= و ۱/۰۴ تا ۲/۲= ۹۵% CI) و افزايش معنادار دامنه حركتي (۳/۲۳SMD= و ۵/۱۲ تا ۱/۳۵=۹۵%CI ) در مقايسه با مقادير پايه مشاهده شد. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه شوك ويو مي تواند سبب بهبود اسپاستيسيته و افزايش دامنه حركتي گردد اما مكانيزم دقيق اثر آن هنوز نامشخص است و انجام مطالعات كارآزماليي باليني بيشتر و با كيفيت بالاتر ضروري است.