بررسي ارتباط نمايه و بارِ گليسمي رژيم غذايي با سطح ليپيدهاي سرم در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلي‌كيستيك

مقدمه: سندرم تخمدان پلي كيستيك، يك اختلال اندوكريني شايع در زنان است و مقاومت انسوليني از يافته هاي باليني اين سندرم است كه نقش مهمي در پيشرفت اختلالات ليپيدي ايفا مي‌كند. نمايه و بارِ گليسمي رژيم غذايي مي تواند روي ليپيدهاي خون اثرگذار باشد. به دليل محدوديت مطالعات انجام شده در اين زمينه، مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط نمايه و بارِ گليسمي رژيمي و سطح ليپيدهاي سرم در PCOS انجام گرفت.روش‌كار: اين مطالعه مورد شاهدي در سال 1395 بر روي 45 زن مبتلا به PCOS و 45 زن سالم در بيمارستان زنان محب ياس تهران انجام شد. دريافت غذايي با استفاده از سه پرسشنامه يادآمد غذايي 24 ساعته ارزيابي و نمايه و بارِ گليسمي با روش استاندارد محاسبه شد. پروفايل ليپيدي اندازه‌گيري و مقاومت انسوليني با استفاده از فرمول محاسبه گرديد. اندازه‌گيري هاي تن‌سنجي در تمام افراد انجام گرفت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 16) و آزمون‌هاي تي مستقل و آزمون همبستگي انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد.يافته‌ها: ميانگين سطح سرمي كلسترول تام، مقاومت انسولين و ميانگين نمايه گليسمي در گروه بيمار به‌طور معناداري بيشتر از گروه سالم بود (P 0/05). بين بارِ گليسمي با مقاومت به انسولين (0.388=r)، تري‌گليسيريد (0.401=r) و HDL كلسترول (0.371 =r) در افراد بيمار ارتباط معناداري مشاهده شد (P 0/05). بين نمايه گليسمي با شاخص هاي بيوشيميايي در افراد سالم و بيمار ارتباط معناداري مشاهده نشد (P 0/05). بارِ گليسمي همبستگي مثبت و معناداري با مقاومت به انسولين (0.009=p) و تري‌گليسيريد (0.006=p) نشان داد.نتيجه‌گيري: اصلاح شيوه زندگي از جمله تغذيه صحيح و مديريت كربوهيدرات دريافتي و كاهش بارِ گليسمي رژيم غذايي ممكن است در پيشگيري يا كاهش عوارض بيماري از جمله اختلالات ليپيدي اثرگذار باشد.