مقايسه تأثير اندانسترون با پروپوفول بر روي خارش بعد از مخدر اينتراتكال در سزارين الكتيو

سابقه و هدف: خارش يكي از عوارض شايع و ناراحت كننده مخدر نوروآگزيال مي باشد. ميزان بروز آن بخصوص در جراحي سزارين بيشتر است. اين مطالعه به منظور مقايسه تاثير اندانسترون و پروپوفول با دوز كمتر از خواب آوري در درمان خارش ناشي از فنتانيل اينتراتكال در جراحي سزارين انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه آينده نگر، ۹۰ بيمار با كلاس ۱و۲ انجمن بيهوشي آمريكا با ميانگين سني ۳۰ سال و سزارين بار اول، تحت بي حسي داخل نخاعي با ۲۵ gμ فنتانيل و ۱۰ mg بوپيواكائين ۰/۵ درصد قرار گرفتند. زنان بطور تصادفي به دو گروه ۴۵ نفري تقسيم و يك گروه ۴ mg اندانسترون و گروه ديگر ۱۰ mg پروپوفول ابتدا و سپس ۱۰ μg/kg/min بصورت انفوزيون دريافت كردند. ميزان بروز و شدت خارش بر اساس سيستم نمره دهي بينايي حين عمل و در ريكاوري ثبت شد. يافته ها: بيشترين زمان بروز خارش ۳۰ تا ۶۰ دقيقه بعد از تزريق بود. ميزان بروز خارش حين عمل ۲/۲۲ و۷/۲۶% و در ريكاوري ۷/۶ و ۸/۸% بترتيب در گروههاي اندانسترون و پروپوفول بود (p=0.5, p=0.4). متوسط نمره شدت خارش حين عمل ۰/۶۹±۱/۸۵ و ۰/۸۱±۱/۶۶ و در ريكاوري ۰/۵۷±۱/۳۳ و ۰/۵±۱/۲۵ بترتيب در گروههاي اندانسترون و پروپوفول گزارش شد (p=۰/۶۵)(p=۰/۸۴). نتيجه گيري: براساس نتايج اين مطالعه اندانسترون و دوز كمتر از خواب آوري پروپوفول مطمئن و بخوبي تحمل شدند. بدليل تاثير هر دوي اين داروها در درمان خارش ناشي از فنتانيل اينتراتكال، از آنها مي توان بصورت كلينيكال، استفاده كرد.