پيش‌بيني اضطراب امتحان دانش‌آموزان دبيرستاني بر اساس ابعاد كمال‌گرايي آنان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مطالعه ي رابطه ي كمال گرايي و اضطراب امتحان در دانش آموزان مقطع سوم دبيرستان در شهر تبريز انجام يافته است. روش: جامعه ي آماري پژوهش حاضر را دانش آموزان مقطع سوم دبيرستان شهر تبريز در رشته هاي علوم انساني، تجربي و رياضي تشكيل مي دادند و نمونه ي پژوهش شامل 168 نفراز دانش آموزان مقطع سوم دبيرستان بودند كه به وسيله ي نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. جهت جمع آوري اطلاعات از آزمون اضطراب امتحان اشپيلبرگر و مقياس چندبعدي كمال گرايي استفاده شد و براي تحليل داده ها، آزمون معني داري ضريب همبستگي و تحليل رگرسيون چندگانه هم زمان مورد استفاده قرار گرفتند. نتايج: نتايج نشان داد كه كمال گرايي و ابعاد آن با اضطراب امتحان رابطه ي مثبت معنادار دارند. همچنين نتايج رگرسيون هم زمان نيز بيانگر اين بود كه از ميان ابعاد سه گانه ي كمال گرايي، بُعد جامعه مدار به شكل معناداري اضطراب امتحان دانش آموزان را پيش بيني مي كند؛ نتايج آزمون تي مستقل نشان داد كه بين دو گروه مورد مطالعه (دختر و پسر) در متغير اضطراب امتحان به احتمال 95 درصد تفاوت معنادار وجود دارد؛ به طوري كه ميانگين نمرات اضطراب امتحان دانش آموزان دختر نسبت به دانش آموزان پسر بيشتر مي باشد. بحث و نتيجه گيري: يافته هاي پژوهش حاضر مي توانند، راهگشاي تحقيقات بيشتر، در خصوص بررسي نقش سازه هاي شخصيتي بر اضطراب امتحان دانش آموزان در آينده باشند.