بررسي ارتباط برخي از تركيبات آنتي اكسيداني در افراد با آب سياه(گلوكوم)

مقدمه: آب سياه نوعي نروپاتي دژنره كننده بينايي مزمن است كه در اين بيماري افراد ديد محيطي خود را از دست مي دهند و در صورتي كه درمان نشوند ممكن است ديد كامل خود را از دست بدهند. عوامل مختلفي در پاتوژنز اين بيماري نقش دارند كه هدف اين مطالعه، بررسي ارتباط سلنيوم سرم و مايع زلاليه، گلوتاتيون سرمي و گلوتاتيون پراكسيداز 1 هموليزات مايع زلاليه با آب سياه زاويه باز اوليه مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه 45 بيمار با آب سياه زاويه باز و 45 نمونه كنترل به صورت رندوم و با تشخيص پزشك متخصص چشم انتخاب شدند. اندازه گيري آنزيم گلوتاتيون پراكسيداز 1 گلبول قرمز برحسب هموگلوبين انجام شد. هموگلوبين هموليزات با استفاده از كيت اندازه گيري هموگلوبين و جذب گلوتاتيون به روش كالريمتري انجام شد. اندازه گيري سلنيوم در نمونه سرم و مايع زلاليه با استفاده از روش اسپكتروفتومتري جذب اتمي كوره گرافيتي انجام شد. محاسبات آماري به كمك SPSS vol.18 انجام شد. يافته هاي پژوهش : مقايسه آنتي اكسيداني تام دو گروه بيمار و كنترل نشان داد كه اختلاف معناداري در مايع زلاليه وجود ندارد(P=0.84). اما مقايسه مقادير سلنيوم مايع زلاليه دو گروه نشان مي دهد سلنيوم مايع زلاليه بيماران به ميزان معناداري بيشتر از افراد كنترل مي باشد(P=0.02). هم چنين مشاهده شد كه افزايش سلنيوم سرم به طور معناداري(P=0.0001) موجب افزايش سلنيوم مايع زلاليه مي شود. هم چنين مشخص شد كه افزايش سلنيوم مايع زلاليه تاثير چنداني در افزايش فشار داخل چشم ندارد(P=0.045). بحث و نتيجه گيري : به نظر مي رسد كه سلنيوم در مسيرهاي بيولوژيكي مرتبط با پاتوژنز بيماري نقش چشمگيري داشته باشد.