بررسي سطح فعاليت بدني و شيوع سندرم پيش از قاعدگي در دختران دانشجو

مقدمه: سندرم پيش از قاعدگي (PMS) تهديد كنندۀ جدي براي زندگي زنان به شمار نمي رود اما مي تواند تغييرات اساسي را در كيفيت زندگي، ميزان باروري و سلامت ذهني آنها ايجاد نمايد. از طرفي فعاليت بدني ازجمله عوامل موثر بر PMS محسوب مي شود. لذا جهت مطالعه اين موضوع برآن شديم تا به بررسي سطح فعاليت بدني و شيوع سندرم پيش از قاعدگي در دختران دانشجو بپردازيم. روش كار: در اين مطالعه توصيفيتحليلي كه روي 240 دانشجوي دختر دانشگاه زابل در سال 1392 انجام شد، افراد نمونه به صورت چند مرحله اي و هدفمند انتخاب شدند و پرسشنامه هاي ثبت ويژگي هاي فردي، علائم پيش از قاعدگي و فعاليت بدني بك را تكميل كردند. داده ها پس از گردآوري با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و به وسيله آمار توصيفي و آزمون خي دو با سطح معني داري P=0.05 مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد 8/75% از دانشجويان به سندرم پيش از قاعدگي مبتلا بودند كه از اين تعداد، 97 نفر از دانشجويان داراي فعاليت بدني منظم (فعال) و 143 نفر فاقد فعاليت بدني (غيرفعال) بودند. همچنين اين دو گروه (فعال و غيرفعال) از نظر شدت علائم PMS اختلاف معني داري باهم داشتند (P=0.03). نتيجه گيري: در نتيجه با توجه به شيوع بالاي PMS در دانشجويان مورد مطالعه و كمتر بودن شدت علائم آن در دانشجويان فعال نسبت به افراد غيرفعال، اتخاذ تدابيري جهت بهره مندي بيشتر اين دانشجويان از فوايد ورزش ضروري به نظر مي رسد.