مقايسه راهبردهاي مقابله‌اي، شادكامي و اميد به آينده در نوجوانان بازمانده از زلزله بم با نوجوانان عادي

مقدمه: زلزله ازجمله بزرگ ترين و ويرانگرترين بلاياي طبيعي است كه اثرات جسماني و روان شناختي مختلفي بر افراد جامعه به ويژه كودكان و نوجوانان مي گذارد. هدف: لذا هدف اين پژوهش، مقايسه ي راهبردهاي مقابله اي، شادكامي و اميد به آينده در نوجوانان بازمانده از زلزله ي بم با نوجوانان عادي است. روش : در اين پژوهش 143 نوجوان بازمانده از زلزله بم و 207 نفر از ساير نوجوانان به شيوه نمونه گير ي خوشه اي انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي راهبرد هاي مقابله اي لازاروس، شادكامي آكسفورد و اميد به آينده اسنايدر پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس چندمتغير ي (MANOVA) و T گروه هاي مستقل تحليل گرديد. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان دادند كه نوجوانان بازمانده از زلزله از راهبردهاي مقابله اي مسأله مدار كمتر و از راهبردهاي مقابله اي هيجان مدار بيشتر استفاده مي كنند و ميزان شادكامي و اميد به آينده در اين افراد كمتر از نوجوانان عادي است. هم چنين تفاوت هاي جنسيتي در متغيرهاي موردمطالعه مشاهده شد. نتيجه گيري: بر اساس اين يافته ها با انجام دادن اقدامات روان شناختي مناسب و آموزش هاي لازم در زمينه راهبردهاي مقابله اي مي توان ميزان آسيب پذيري افراد زلزله زده را به ميزان قابل توجهي كاهش داد.