مقايسه راهبردهاي تنظيم هيجان، اجتناب شناختي و خود تنظيمي عاطفي در دانش آموزان با و بدون آسيب بينايي

هدف: هدف از اين پژوهش مقايسه راهبردهاي تنظيم هيجان، اجتناب شناختي و خود تنظيمي عاطفي در دانش آموزان با و بدون آسيب بينايي بود. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر زمينه يابي از نوع علي مقايسه اي است. جامعه اين پژوهش عبارت بود از تمامي دانش آموزان نابينا به حجم 30 نفر و دانش آموزان بينا مقطع راهنمايي شهر اهواز كه در سال تحصيلي 94 -93 مشغول به تحصيل بودند. از ميان جامعه آماري به دليل حجم كم دانش آموزان نابينا همان30 نفر به روش نمونه گيري سرشماري و 30 دانش آموز بينا به روش نمونه گيري خوشه اي از مناطق 1 و 3 شهر اهواز انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده هاي پژوهش از پرسشنامه تنظيم هيجان (گارنفسكي)، مقياس اجتناب شناختي( سكستون و دوگاس) و مقياس خود تنظيمي عاطفي ( مارس ) استفاده شده است. داده هاي بدست آمده از طريق تحليل واريانس چند متغيري(MANOVA) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل فرضيه هاي پژوهش نشان دادند كه دانش آموزان نابينا در راهبردهاي تنظيم هيجان، اجتناب شناختي و خود تنظيمي عاطفي با همتايان بيناي خود تفاوت معناداري دارند، بدين معنا كه پائين تر از دانش آموزان عادي بودند (p 0/05). نتيجه گيري: با توجه به نتايجي كه از اين پژوهش حاصل شد، پيشنهاد مي گردد مدارسي كه داراي دانش آموزان نابينا هستند ضمن شناسايي و تشخيص توانايي هاي هيجاني در دانش آموزان نابينا آموزش هاي جهت بهبود توانايي هاي شناختي و تنظيم عواطف آنان در محيط هاي گوناگون ارائه كنند.