بررسي پيش‌نويس معاهده حمايت از اجراهاي ديداري ـ شنيداري سازمان جهاني مالكيت فكري

براي نخستين بار كنوانسيون رم 1967، از اجراكنندگان حمايت كرد، اما ماده 19 اين كنوانسيون، حمايت هاي پيش بيني شده را در ارتباط با اجراهاي ديداري ـ شنيداري محدود كرده است. در طرح پيشنهادي پيش نويس معاهده اجراها و آوانگاشت هاي سازمان جهاني مالكيت فكري، حمايت از اجراكنندگان به اجراهاي ديداري ـ شنيداري نيز تسري يافته بود، اما در متن اصلي معاهده اين اجراها از شمول حمايت خارج شدند. از همين رو مجمعي متشكل از اعضا و اتحاديه هاي وايپو در مارس 1997 تشكيل شد. پس از بررسي قوانين ملي و منطقه اي موجود و ارائه طرح هاي پيشنهادي كشورهاي عضو براي اين پيش نويس، از 7 تا 20 دسامبر 2000 كنفرانسي ديپلماتيك در ژنو براي تهيه و تصويب طرح نهايي پيش نويس حمايت از اجراهاي ديداري ـ شنيداري تشكيل شد. در اين مقاله طرح اصلي پيشنهادي پيش نويس حمايت از اجراهاي ديداري ـ شنيداري سال 2000 و طرح هاي پيشنهادي ايالات متحده آمريكا و اتحاديه اروپا به صورت تطبيقي مورد بررسي قرار مي گيرد.