تجارب دانشجويان پرستاري و مربيان باليني در مورد واحد كارآموزي فارماكولوژي باليني :يك مطالعه كيفي

مقدمه: يكي از رسالت هاي دانشكده هاي پرستاري، توانمندسازي دانشجويان جهت پذيرش نقش هاي خطير حرفه پرستاري است و آموزش باليني مبناي برنامه آموزشي را تشكيل مي دهد. در اين ميان، دانش داروشناسي قسمت مهمي از عملكرد باليني پرستار را تشكيل مي دهد و ياددهي يادگيري فارماكولوژي براي دانشجويان پرستاري مسئله بسيار مهمي است. مطالعه حاضر با هدف تبيين تجارب دانشجويان پرستاري و مربيان باليني در مورد واحد كارآموزي فارماكولوژي باليني انجام گرفته است. روش ها: تحقيق كيفي حاضر با رويكرد تجزيه و تحليل محتوايي قراردادي بر روي دانشجويان پرستاري و مربيان باليني آنان در دانشگاه علوم پزشكي گيلان انجام شد .روش انتخاب نمونه گيري هدفمند و روش جمع آوري اطلاعات مصاحبه هاي نيمه ساختارمند بوده كه تا رسيدن به اشباع اطلاعاتي ادامه داشت. جهت انجام فرايند تحليل داده ها از مراحل پيشنهادي گرانهيم و لاندمن (Graneheim and Lundman) بهره گرفته شد.درستي، صحت و استحكام تحقيق براساس معيارهاي Guba Lincoln صورت گرفت. يافته ها: نتايج به صورت سه طبقه اصلي و هشت زير طبقه شامل: يادگيري در بالين (يادگيري موثر، كوتاهي زمان يادگيري، به ياد سپاري كوتاه مدت) ، چالش هاي ارائه واحد (عدم تناسب حجم موضوعات با ميزان واحد، آموزش موضوعات زياد در زمان كوتاه)، زمان ارائه واحد (تكرار ارائه واحد، ارائه واحد در ترم هاي بالاتر و ارائه واحد با دروس مرتبط) تعيين گرديدند. نتيجه گيري: يافته ها نشان داد كه تجارب عيني شركت كنندگان بيانگر برخي تجارب مطلوب و تجارب نامطلوب در مورد واحد كارآموزي فارماكولوژي باليني است. هم چنين تجارب بسياري از شركت كنندگان نامناسب بودن حجم موضوعات آموزشي و يادگيري در اين دوره و ميزان واحد اختصاص يافته را نشان داد. از طرفي تجارب بسياري از آنان لزوم تكرار ارائه واحد، ارائه واحد در ترم هاي بالاتر و همزماني واحد با دروس مرتبط را بيان مي كردند.