ارائه راهكارهاي مديريتي براي ايمن‌سازي محورهاي مواصلاتي

امروزه، بهره جستن از راه حلي كه بدون نياز به افزايش زيرساخت هاي حمل ونقل و با هزينه معقول، موجب افزايش ايمني و بهبود تردد در جاده ها شود، نظر متخصصان حوزه حمل ونقل را به سوي سيستم هاي حمل ونقل هوشمند (ITS) جلب كرده است. هدف مطالعه حاضر مديريت ايمني راه ها و مخصوصا مديريت سيستم هاي حمل ونقل هوشمند از طريق مكانيابي و تعيين شاخص هاي اصلي نصب اجزاي اين سيستم ها است. اين پژوهش سعي دارد با استفاده از نظر متخصصان با كمك متد دلفي، روش تحليل شبكه اي ANP، تكنيك ديمتل و روش تاپسيس، راه ها را جهت تجهيز به سيستم هاي حمل ونقل هوشمند، به ترتيبي اولويت بندي كند كه نتيجه آن موجب افزايش ايمني و بهبود تردد در سطح جاده هاي ايران شود و در نهايت با استفاده از روش تاپسيس، محورها جهت تجهيز به سيستم هاي حمل ونقل هوشمند موثر بر ايمني اولويت بندي مي شوند. در انتها بر اساس معيارهاي يافته شده نظير: تعداد كل تصادفات، تصادفات داراي ماهيت سرعت، تصادفات فوتي داراي ماهيت سرعت، نرخ جريان تردد و... اولويت بندي محورهاي مواصلاتي در خصوص مورد مطالعاتي (استان اردبيل) ارايه مي گردد.